امید من! بگذار زمان برود

امید من، در برابر گذشت زمان مقاومت مکن. تو قادر نخواهی بود که زمان را متوقف کنی. بخواهی یا نخواهی تا ساعاتی دیگر صبح فردا از راه می رسد و بخواهی یا نخواهی، صبح، شب می شود. بخواهی یا نخواهی، جوان می شوی و بعد، میانسال و کم کم پیر…
تو در کارها، نهایت تلاشت را کن و بگذار زمان نیز کار خود را کند. نگران گذشت آن نباش که همین نگرانی یعنی از دست دادن زمان.

یک دیدگاه برای “امید من! بگذار زمان برود”

  1. حضرت امیر -الهی فدایشان شویم- می فرمان:
    انّ الليل والنهار يعملان فيك فاعمل فيهما و يأخذان منك فخذ منهما
    شب و روز در تو کار مى كنند تو هم در آنها کار کن؛ از تو مى گيرند پس تو هم از آنها بگیر…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش جفنگ استفاده می‌کند. درباره چگونگی پردازش داده‌های دیدگاه خود بیشتر بدانید.