در یکی از انجمنهای اینترنتی یکی از کاربرها در امضای اینترنتیاش نوشته بود:
ایستادن به رفتن، نشستن به ایستادن و خوابیدن به نشستن اولویت دارد
————————————
بارالها، ما حال نداریم به راه راست هدایت شویم. خودت راه راست را به سوی ما کج کن
——————————————————
اگر حس كار كردن به شما دست داد كمی صبر كنید تا این حس از شما بگذرد
رفیقی 60 ساله دارم که صدایش میکنیم «حاج حسن».
هر هیأت امناء مسجد و مؤسسه خیریه که در شهرمان هست، حاج حسن احتمالاً یکی از اعضای ثابت آن است!
روحیات جالبی دارد که در سن 60 سالگی، او را از یک جوان 23 ساله مثل من جوانتر و شادابتر نشان میدهد.
یکی از جالبترین روحیات او، شوخی با خداست!
این جمله «خدایا ما حال نداریم به راه راست هدایت شویم» را که دیدم، یاد حاج حسن، افتادم.
هر بار که همدیگر را در مسجد یا یک مجلس میبینیم، یک چشمه از کاریکلماتورهایش رو میکند!
– اولین باری که خواست من را به یکی از دوستانش معرفی کند، گفت:
فلانی! ایشون آقای نیرومنده، بچهی کم بدی نیست! (ما هم میگفتیم: خواهش میکنم، لطف دارید!)
– یک بار که یک نفر حسابی از الطاف خدا صحبت میکرد، حاج حسن آخر صحبتهاش گفت: بله… خدای خوبی داریم، حضرت عباس نگهدارش!!!! 🙂
– یک بار که میگفتم نگران فلان چیز هستم، آخر صحبتهام، خیلی جدی گفت: فلانی! تا خدا زندهست، غمت نباشه!!! 🙂
خلاصه، هر بار که میبینمش، یک چیز در آستین دارد که با آن بخنداندمان.
به نظرم اینها ترفندهای جالبی است که به دور از هر نوع گناه، دوست را شاد میکند و میخنداند.
شاد باشید…