به خواب هم نمى ديدم كه يك روز در حالى وبلاگ نويسى كنم كه دو قدمى ام دريا نشسته باشد!
چقدر زيباست…
از خودش زيباتر، صدايش است!
بايد باشيد و ببينيدش…
بين الطلوعين دومين روز سال است و همه خوابند جز من و دريا و من شك ندارم كه خدا هم اينجاست…
و عنده مفاتح الغيب لا يعلمها الا هو و يعلم ما في البر و البحر…
پرش به محتوا
یادداشتهای حمید رضا نیرومند
سلااام
واقعا زيباست ميفهمم ،صداش بي نظيــــــــــــره،نميشه چيزي گفت فقط ميدونم كه احساستون لحظه ي نوشتن چقدر قشنگ بوده وخاص.وجود خدارو خيلي راحت ميشه احساس كرد 🙂 .