هر وقت تلویزیون را نگاه میکنم که گشتهاند یک مشت دختر و پسر زیبا و مظلوم(!) را گیر آوردهاند و دست به دست هم دادهاند که بدبختشان کنند، یاد یک ماجرا میافتم.
زمانی که دانشجو بودیم، در گروه ما یک پسر بود که انصافاً برای خودش یوزارسیفی بود! همه مات و مبهوت زیبایی این پسر بودند.
هر چند من خیلی مواظبم که اعصاب خدا را با خواستههای مسخره و نابهجا خرد نکنم، اما یک روز که از جلو ما رد شد، فقط یک لحظه، باور کن فقط یک لحظه از ذهنم عبور کرد که: خدایا! چی میشد ما رو هم مثل این خوشگل میآفریدی!؟
چشمتان روز بد نبیند!
همان روز، امتحان داشتیم. خانم استاد همه را از جایشان بلند کرد و جا به جا کرد که دوستان کنار هم نباشند که تقلب کنند. کلاس شلوغ بود و ما صاف افتادیم تنگ دل این آقا.
به خدا قسم، وقتی نفس میکشید، تا شعاع یک متری دور او از بوی بسیار بسیار بدی که دهان او میداد کسی نمیتوانست نفس بکشد!
بیشترین چیزی که من را آزاد میدهد، بوی بد دهان اطرافیانم است.
باور کن چنان بویی را هرگز استشمام نکرده بودم.
بدبختانه هر بار، یواش و با صدایی پر از نفس، یک سؤال هم میپرسید!
هرگز فراموش نمیکنم که از ابتدا تا انتهای آزمون در حالی که بغض کرده بودم و ممنون بودم از این تذکر خدا، با بندهای انگشتانم تسبیح میگفتم: خدایا! غلط کردم! خدایا! غلط کردم! خدایا! غلط کردم!…
گاهی اوقات از بیرون یک ساختمان به آن نگاه میکنیم و میگوییم عجب بنای زیبایی است. ای کاش میشد مال من میبود. اما وقتی داخل میشویم، میبینیم، بنا پر است از تارهای عنکبوت. سقف آن نم داده است و بسیار زشت مینماید. همه چیز خراب است و نه آنطور که از بیرون مینمود.
گاهی اوقات یکی را از دور میبینیم و احتمالاً با خود میگوییم: خوش به حالش. ای کاش من هم آنطور بودم. خوش به حال فلانی چقدر مایهدار است. خوش به حالش چقدر زیباست. خوش به حالش چقدر صدایش خوش است. خوش به حالش فلان جور است. ای کاش من هم جای او بودم.
اما نمیدانیم که او از درون چقدر نازیباست. چه زندگی ضایعی دارد. با چه مشکلات عدیدهای دست و پنجه نرم میکند!
اگر آنها را نشانمان دهند، عقب عقب میرویم. فرار میکنیم و آرزویمان را پس میگیریم.
شخصاً به حال هیچ احدالناسی از هیچ لحاظ، غبطه نمیخورم (به خصوص بعد از آن مصیبت!)، مگر یک گروه از انسانها: آنها که متقیتر باشند. (أکرمکم عند الله أتقاکم)
در حقیقت همان «اسوههای حسنه». پیامبر و ائمه و اولیای خدا ارزش غبطه خوردن دارند نه یک انسان زیبا و خوش صدا و حتی بسیار دانشمند و فهیم و …
من معتقدم اگر معنویت را کنار بگذاریم، انسانها از نظر مادیات در شرایط کاملاً یکسان قرار دارند به همین دلیل است که این چیزها در آخرت در نظر گرفته نمیشود.
اگر یکی زیبایی دارد، با بوی بد دهانش نمیداند چه کند. اگر یکی صدای زیبا دارد، صورت زیبا ندارد. اگر یکی مال بسیار دارد، فرزند فلج دارد. اگر یکی هر روز میرود خارج از کشور، میبینی سواد ندارد و لذت سواد داشتن را نمیچشد. اگر یکی مدرک بالا دارد، غرور دارد و بیادب است. اگر یکی کار بسیار دارد، میبینی خودش حالش از زندگی پرمشغلهاش به هم خورده است. اگر یکی پوست سفید دارد، میبینی دلش سیاه است. در عوض یکی پوستش سیاه است و دلش سفید. اگر مردی زن زیبا دارد، آن زن بهانهگیر است. اگر زنی مرد زیبا دارد آن مرد خسیس است و خلاصه اگر همه چیز را کنار هم بگذاریم، میبینیم انصافاً هیچ کس چیزی از دیگری بیشتر ندارد! همه در دنیا مساویاند مگر آنها که بر معنویت خود افزوده باشند.
سلام روز بیست و یکم فروردین ماهتون به خیر؛
خدایا؛ غلط کردم که ذکره شب وروز ماست! خدا کنه که خوده خدا،خدایی کنه و ما رو ببخشه.امّا در باب این مطلب که نوشتی یه سؤال پیش میاد، آیا منظور شما اینکه همه ی خوبی ها یه جا جمع نمی شن؟و به قول معروف هیچ کس شش دنگ کامل نیست؟ یعنی نمیشه یه زن زیبا بهانه گیر نباشه یا اصلاً گیـــــــــــــــــــــــــر نباشه!!!!؟شاید اون دوست شما اون روز مسواک نزده بوده ! یا اگه بخوایم با دیده لیوان پره پر (یا کلّش) ببینیم بنده خدا روزه بوده…..؟؟نمیشه؟؟
سلااااام
اول از همه بگم سوالهاي يه بنده خدا ،سوالهاي اين جانب هم هست!همه ميدونيم انسان بدون نقص وجود نداره ولي چقدر قشنگه كه اين بوي بد هان براي شما به عنوان يك نشانه بوده.با اين جملتون موافقم اونم عجيييب( اگر معنویت را کنار بگذاریم،انسانها از نظر مادیات در شرایط کاملاً یکسان قرار دارندبه همین دلیل است که این چیزها در آخرت در نظر گرفته نمیشود.).
گاهي پيش مياد كه دوست داريم جاي كسي باشيم به هردليلي كه از نظر خودمون باارزشه ولي من به شخصه هر وقت به اين موضوع فكر ميكنم ميگم:خدايا نميشه من در شرايط فعلي خودم باشم ولي اين خصوصيت بهم اضافه بشه !اينم يه جورشه! 🙂 بعدشم پشيمون ميشمو ميگم:خدايا ممنون كه زود دعامو مستجاب نكردي! 🙂
من اين جمله رو خيلي دوست دارم :هيچ گاه آرزو نكنيد جاي كسي باشيد كه در اين صورت جاي خودتان در دنيا خالي ميشود. واقعا همينه هاااااا
خيلي وقتا آدما از روظاهر شيفته ميشن حالا ظاهر هر كسي يا هر چيزي ! دربيشتر مواقع ،رفتار درست يك نفر يا حالت معنوي يك چيز منو بيشتر از ظاهر درگير خودش ميكنه و بايد بگم واقعا اين حسرت به جاست ؛غبطه خوردن به حال اونايي كه به معناي واقعي متقي ترن.
امام رضا (ع) میفرماید: مسواک زدن نور چشم را زیاد میکند مو را بربشت و آبریزش چشم را برطرف میکند…
سلام…
من هم يك بار از خدا خواستم جاي كسي باشم كه هيچي نداشت (باور كنيد هيچي نداشت!)البته بعداً اين موضوع را فهميدم… وقتي اين موضوع را فهميدم كه خدا دعاي منو كه خواستم جاي اون باشم برآورده نكرد و تازه بعد از اون فهميدم كه بــــــــله(!) خدا ما رو دوست داره!
ولي جدي كه انشاتون خيلي عاليه!!! اشتباه نكنيد! منظورم جملهبنديهاي خوبتونه… ممنون بابت لطف
سلام؛
نميدونم چرا تو اين مطلب اين قدر نكته ي ابهام وجود داره..!دوست عزيزمون لطف كردن و حديث آقا امام رضا رو اوّل فرمايشاتشون اوردن كه ما رو تشويق كرد نه تنها فقط شب ها بلكه سه وعده رو كامل مسواك بزنيم تا هم عينك و از روي چشماي شهلامون بر داريم هم كچل صدامون نكنن هم….؟امّا فرزانه خانم؟ يا آقا فرزانه!!آقا حميد نيرومند كه شب و روز احسنت وباريك الله نصيبش مي شه لا اقل اين خيلي عاليه رو به ما مي گفتي كه عقده اي نشيمو خدايي نكرده پامون باز نشه تو كوچه پيغمبريا…؟؟(ساوه اي هاي ارجمند مي دونن كجا رو مي گم)ناسلامتي ما مطلب مسواك ونوشتيم هاااااا…خداوكيلي يه بار ديگه ميلتو چك كن ببين چي نوشتي؟ما كه نفهميديم مخاطبت كيه…؟؟البته زيادم مهم نيست مهم اينكه مسواك بزنيم!
باايمان سلامت وشاد باشيد.
سلام
من معتقدم وقتي چيزي هر چند كم ارزش رو، از طرف كسي كه دوستش دارم دريافت كنم،چون از طرف كسي هست كه دوستش دارم برام ارزش داره و روش عيب نميذارم.ما همه ادعا ميكنيم خدا رو دوست داريم.اما چرا كار خدا و ساخته دست خدا رو بي ارزش ميدونيم.ما هر چيزي كه داريم مال خداست كه بهمون داده،چرا بسياري از ما چون به قيافه هاي ديگران غبطه مي خوريم ميريم تو كار خدا دخالت ميكنيم و جراحي زيبايي ميكنيم؟كه به قول خودمون زيباتر بشم!يعني ما بهتر از خدا ميدونيم؟اصلاً چرا بعضي وقتها قيافه ديگران رو مسخره ميكنيم؟اين يعني اينكه داريم كار دست خدا رو مسخره ميكنيم.غير از اينه؟
تو رو خدا بيشتر فكر كنيم…
سلام.مطلبي رو كه راجع به اون حديث ترسناك نوشته بوديد واقعاً عالي بود.كاش اين حديث تلنگري باشه به ذهن همه ما كه فكر ميكنيم كسي متوجه نميشه…