عجب جمله اى در حكمت ٢٨ نهج البلاغه خواندم:
اَفضلُ الزُّهدِ إِخفاءُ الزُّهدِ
برترين زهد، پنهان داشتن زهد است!
حكمت ٢٥ هم بسيار هشدار دهنده و جالب است:
ياابْنَ آدَم! إذا رَأَيْتَ رَبَّكَ يُتابِعُ عَلَيكَ نِعَمَه و أنتَ تَعْصيهِ فَاحْذَرْهُ
اى فرزند آدم! زمانى كه مى بينى خداوند انواع نعمت ها را به تو مى رساند، در حالى كه تو معصيت كارى، بترس!
از آن طرفش شايد قشنگ تر باشد!
اى فرزند آدم اگر ديدى بعد از گناه، مصيبتى به تو وارد شد (معمولاً مريضى يا درد جسمى…) خوشحال باش كه هنوز خدا رهايت نكرده؛)