همیشه یک سری خوراکی در کشو میز داشتم که چون دم دست بود، دائم در حال خوردن بودم! چند هفته است که تصمیم گرفتم از خودم دور کنم به طوری که اگر بخواهم مثلاً یک مشت تخمه بردارم باید چند قدم بردارم و بروم طرف قفسهها…
روی آنها هم یک پارچه سبز انداختهام که چشمم کمتر به آنها بیفتد که وسوسه بشوم و برم بخورم!!
حالا بدبختانه، به پارچه سبز، «شرطی» شدهام!!! هر کجا پارچه سبز میبینم فکر میکنم پشتش خوراکی است و دهانم آب میافتد!!!!!!!!!