چیزی که در زندگی بیش از همه خستهام میکند، این است که یک دانشجو بیاید سر کلاسم اما فقط برای اینکه حضوریاش را بزند که نمرهاش را بگیرد و بعد هم مدرکش را!
یعنی نگوید حالا که مجبورم بیایم دانشگاه و سر کلاس بنشینم، بگذار با علاقه در کلاس بنشینم و با علاقه به صحبتها گوش کنم، شاید یک چیز مفید گیرم آمد.
یعنی وقتی با این نوع دانشجوها مواجه میشوم احساس میکنم چقدر بیکلاس شدهام که آمدهام با این نوع شخصیت حرف میزنم. اصلاً رغبتم برای تدریس در آن کلاس از بین میرود.
حالا از آن بدتر اینکه همان چند دانشجوی محدود، کل کلاس را تحت الشعاع خود قرار میدهند: استاد! خسته نباشید! استاد! آنترک نمیدید؟ استاد! بزرگ شدیم، تمرین دیگه چیه!؟
و بدتر از همه اینکه آنقدر بیخرد و بیمعرفت باشند که چند تایی بنشینند در کلاس وسوسه کنند که: بیایید برویم به آموزش بگوییم فلانی را عوض کنند! هر چند تا به حال (الحمد لله) به هر کجا رسیدهام از همین سختگیریهایم رسیدهام و هر مدیر گروهی از هر دانشگاهی تماس میگیرد، میگوید ما تعریف شما را از شاگرد زرنگها زیاد شنیدهایم، اما از بیمعرفتی این نوع دانشجوها خسته میشوم. به جای اینکه حالا که خودشان میخواهند در حماقت بمانند، به بقیه دانشجوها کار نداشته باشند و آهسته آهسته بیایند و نمره قبولی را بگیرند و بروند، چون حضرتعالیون نمره بالا هم میخواهند، از ترس اینکه نکند این استاد نمره آنها را فقط در حد قبولی بدهد، دلشان میخواهد هر طور شده (حالا یا با تلف کردن وقت کلاس یا به خیال خودشان با تغییر استاد یا با غیبت پشت سر اساتید و هر کار بیخردانه دیگر) کلاس را عقب نگه دارند تا سطح نمرهشان بالا برود!
واقعاً باید افسوس خورد.
روزی چند بار، در هر کلاس با خودم فکر میکنم چرا نمیتوانم به پیشنهادهای تدریس «نه» بگویم و کل ساعاتم را پر نکنم و مثل یک «آقا» بنشینم روی پروژههایم کار کنم که هم درآمد بهتری دارد و هم اعصاب راحتتری؟
نمیدانم، ظاهراً ما هم باید مثل شمع بسوزیم…
سلام
من هم براي اين جور دانشجو ها متاسفم !
من براي حضور در كلاس مشكل دارم ولي معمولا نمراتم از بقيه كه كلاس ميروند بيشتره شايد بايد از چيزي محروم بشيم كه قدرشو بدونيم !
البته فكر كنم براي همه چيز بايد به اين شكل باشيم !
به هر حال شما براي دانشجوهاي علاقه مند به درس سنگ تمام بگذاريد
سلام استاد
نمي دونم شايد اگر ما حرفي مي زنيم كه باعث رنجش شما بزرگوار ميشه به بزرگي خودتون ببخشيد
شايد ما دانشجويان هم مشكلاتي داشته باشيم كه تنها جايي كه دلمون رو فقط جند لحظه اي برا استادمون تكون مي ديم و حرف ميزنيم از روي راحت بودن با شماست نه مسائلي كه باعث ناراحتي شما بشه بزرگوار
ما دوستتون داريم و بابت ناراحتي هاي فراون عذر خواهي مي كنيم