الان یک حاج آقایی دارد صحبت می کند، جمله جالبی گفت:
تقوا یعنی پرهیز، با حرکت نه پرهیز با سکون.
استدلال ایشان آیه ۲۷ سوره حدید بود:
رهبانیت مورد تأیید خدا نیست:
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا…
سپس در پی آنان رسولان دیگر خود را فرستادیم، و بعد از آنان عیسی بن مریم را مبعوث کردیم و به او انجیل عطا کردیم، و در دل کسانی که از او پیروی کردند رأفت و رحمت قرار دادیم؛ و رهبانیّتی را که ابداع کرده بودند، ما بر آنان مقرّر نداشته بودیم؛ گرچه هدفشان جلب خشنودی خدا بود، ولی حقّ آن را رعایت نکردند؛
باسلام
تبریک به شما که توانسته اید ، در این گردبادهای شدید معرفتی، راه خودتون رو ادامه بدهید.
فقط خواستم بگویم از نظر سبک زندگی و نیز علایق کاری خیلی با شما اشتراک دارم.
(تفسیر قرآن آیت الله خامنهای ) تقوا یعنی پرهیز با حركت نه پرهیز با سكون، گاهی شما در حال سكون پرهیز میكنید، با نشستن و کار نداشتن. مثلا با رانندگی نكردن پرهیز میکنی تا به كوه نخوری و از دره پرتاپ نشوی، یا حركت نكردن در خارزارها كه خارهای مغیلان دامن شما را نگیرد، این نوعی پرهیز است که اسلام آن را توصیه نمیكند. بلكه میگوید در سینهی قضایا و واقعیتها، با حوادث روبرو شوید و در عین حال پرهیز كنید. مثل رانندهای كه رانندگی میكند اما پرهیز هم میكند. این پرهیز همان مراقبت كردن و مواظب خود بودن است.