۲۷ اردیبهشت در مطلب «ثبت میکنیم: اولین شبی که ملک، نبأ و فجر را از حفظ خواندم» گفته بودم میروم سراغ حفظ سوره الرحمن.
بالاخره دیشب (۷ آذر ۹۴) یعنی بعد از ۶ ماه، با هفتهای حدود ۳ شب خواندن توانستم آنرا به همراه بروج (مجموعاً ۱۰۰ آیه) از حفظ بخوانم 🙂
شاید دلیل اینکه کمی بیش از انتظار طول کشید، تکرار آیهی فبای آلاء ربکما تکذبان در این سوره بود. این تکرار باعث میشود ذهن نتواند یک نظم مشخص برای چینش آیهها در پشت سر هم پیدا کند. اما همین موضوع باعث شد حفظ این سوره خیلی برایم جالب باشد. یک نوع صحنه آهسته از عملکرد مغز بود! اینکه اول چطور آیهها را تکتک حفظ میکند بعد میگردد دنبال یک الگوریتم برای چسباندن آیهها به هم. پیدا که نمیکند، کمی نگاه مغز بالاتر میآید و دید کلیتر پیدا میکند، خلاصه روال جالبی بود که لذت آیههای زیبایش را بیشتر میکرد.
واقعاً انسان با خواندن الرحمن هوس بهشت میکند! انصافاً حیف است این نعمتها را از دست بدهیم.
اوج سوره شاید «هل جزاء الاحسان الا الاحسان» باشد. بمیرم برای خدا. ببین چقدر مهربان است که تو که خوب میشوی میگوید: «چون به من احسان کردی، من هم حالا به تو احسان میکنم» میگویی: آخر خدا! قربانت بروم، چه احسانی؟ اصلاً ما کجا و احسان به تو کجا!؟ آخر چرا اینقدر تو ما را دوست داری؟
با معنی بخوانید و بشنوید:
http://download.aftab.cc/audio/Arrahman_Hamid_Reza_Niroomand.mp3
از فردا إن شاء الله میروم سراغ سوره صافات با ۱۸۲ آیه! (یک بار در مسجد خواندمش و چقدر خوشم آمد و تصمیم گرفتم حفظش کنم. شبش خواب دیدم یک حاج آقایی بالای منبر چقدر دارد با تأکید از سوره صافات صحبت میکند)
البته احتمالاً سورههای مسبحات را از رو بخوانم و ضبظ کنم چون چند روز پیش یک چیزهایی از این سورهها شنیدم که دیوانهکننده بود! هر کس شب قبل از خواب اینها را بخواند به کجاها که نمیرسد… میخواهم تند بخوانم و ضبظ کنم و قبل از خواب سریعاً بشنوم و …
|
به نام خداوند رحمتگر مهربان |
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ |
|
|
[خداى] رحمان (۱) |
الرَّحْمَنُ ﴿۱﴾ |
|
|
قرآن را ياد داد (۲) |
عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿۲﴾ |
|
|
انسان را آفريد (۳) |
خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿۳﴾ |
|
|
به او بيان آموخت (۴) |
عَلَّمَهُ الْبَيَانَ ﴿۴﴾ |
|
|
خورشيد و ماه بر حسابى [روان]اند (۵) |
الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ ﴿۵﴾ |
|
|
و بوته و درخت چهرهسايانند (۶) |
وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿۶﴾ |
|
|
و آسمان را برافراشت و ترازو را گذاشت (۷) |
وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ ﴿۷﴾ |
|
|
تا مبادا از اندازه درگذريد (۸) |
أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ ﴿۸﴾ |
|
|
و وزن را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد (۹) |
وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ ﴿۹﴾ |
|
|
و زمين را براى مردم نهاد (۱۰) |
وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿۱۰﴾ |
|
|
در آن ميوه [ها] و نخلها با خوشههاى غلاف دار (۱۱) |
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ ﴿۱۱﴾ |
|
|
و دانههاى پوستدار و گياهان خوشبوست (۱۲) |
وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ ﴿۱۲﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۱۳) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۳﴾ |
|
|
انسان را از گل خشكيدهاى سفال مانند آفريد (۱۴) |
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ كَالْفَخَّارِ ﴿۱۴﴾ |
|
|
و جن را از تشعشعى از آتش خلق كرد (۱۵) |
وَخَلَقَ الْجَانَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ ﴿۱۵﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۱۶) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۶﴾ |
|
|
پروردگار دو خاور و پروردگار دو باختر (۱۷) |
رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ ﴿۱۷﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۱۸) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۱۸﴾ |
|
|
دو دريا را [به گونهاى] روان كرد [كه] با هم برخورد كنند (۱۹) |
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿۱۹﴾ |
|
|
ميان آن دو حد فاصلى است كه به هم تجاوز نمىكنند (۲۰) |
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿۲۰﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۲۱) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۱﴾ |
|
|
از هر دو [دريا] مرواريد و مرجان برآيد (۲۲) |
يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۲۲﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۲۳) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۳﴾ |
|
|
و او راست در دريا سفينههاى بادباندار بلند همچون كوهها (۲۴) |
وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ﴿۲۴﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۲۵) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۵﴾ |
|
|
هر چه بر [زمين] است فانىشونده است (۲۶) |
كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ ﴿۲۶﴾ |
|
|
و ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند (۲۷) |
وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿۲۷﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۲۸) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۲۸﴾ |
|
|
هر كه در آسمانها و زمين است از او درخواست مىكند هر زمان او در كارى است (۲۹) |
يَسْأَلُهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ ﴿۲۹﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۳۰) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۰﴾ |
|
|
اى جن و انس زودا كه به شما بپردازيم (۳۱) |
سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَا الثَّقَلَانِ ﴿۳۱﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۳۲) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۲﴾ |
|
|
اى گروه جنيان و انسيان اگر مىتوانيد از كرانههاى آسمانها و زمين به بيرون رخنه كنيد پس رخنه كنيد [ولى] جز با [به دست آوردن] تسلطى رخنه نمىكنيد (۳۳) |
يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ﴿۳۳﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۳۴) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۴﴾ |
|
|
بر سر شما شرارههايى از [نوع] تفته آهن و مس فرو فرستاده خواهد شد و [از كسى] يارى نتوانيد طلبيد (۳۵) |
يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿۳۵﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۳۶) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۶﴾ |
|
|
پس آنگاه كه آسمان از هم شكافد و چون چرم گلگون گردد (۳۷) |
فَإِذَا انشَقَّتِ السَّمَاء فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ ﴿۳۷﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۳۸) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۳۸﴾ |
|
|
در آن روز هيچ انس و جنى از گناهش پرسيده نشود (۳۹) |
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُسْأَلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلَا جَانٌّ ﴿۳۹﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۴۰) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۰﴾ |
|
|
تبهكاران از سيمايشان شناخته مىشوند و از پيشانى و پايشان بگيرند (۴۱) |
يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ ﴿۴۱﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۴۲) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۲﴾ |
|
|
اين است همان جهنمى كه تبهكاران آن را دروغ مىخواندند (۴۳) |
هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿۴۳﴾ |
|
|
ميان [آتش] و ميان آب جوشان سرگردان باشند (۴۴) |
يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ ﴿۴۴﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۴۵) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۵﴾ |
|
|
و هر كس را كه از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است (۴۶) |
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ﴿۴۶﴾ |
|
|
پس كداميك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۴۷) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۷﴾ |
|
|
كه داراى شاخسارانند (۴۸) |
ذَوَاتَا أَفْنَانٍ ﴿۴۸﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۴۹) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۴۹﴾ |
|
|
در آن دو [باغ] دو چشمه روان است (۵۰) |
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿۵۰﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۵۱) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۱﴾ |
|
|
در آن دو [باغ] از هر ميوهاى دو گونه است (۵۲) |
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَاكِهَةٍ زَوْجَانِ ﴿۵۲﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۵۳) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۳﴾ |
|
|
بر بسترهايى كه آستر آنها از ابريشم درشتبافت است تكيه آنند و چيدن ميوه [از] آن دو باغ [به آسانى] در دسترس است (۵۴) |
مُتَّكِئِينَ عَلَى فُرُشٍ بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ وَجَنَى الْجَنَّتَيْنِ دَانٍ ﴿۵۴﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۵۵) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۵﴾ |
|
|
در آن [باغها دلبرانى] فروهشتهنگاهند كه دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است (۵۶) |
فِيهِنَّ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۵۶﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۵۷) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۷﴾ |
|
|
گويى كه آنها ياقوت و مرجانند (۵۸) |
كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ﴿۵۸﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۵۹) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۵۹﴾ |
|
|
مگر پاداش احسان جز احسان است (۶۰) |
هَلْ جَزَاء الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ ﴿۶۰﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۶۱) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۱﴾ |
|
|
و غير از آن دو [باغ] دو باغ [ديگر نيز] هست (۶۲) |
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿۶۲﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۶۳) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۳﴾ |
|
|
كه از [شدت] سبزى سيهگون مىنمايد (۶۴) |
مُدْهَامَّتَانِ ﴿۶۴﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۶۵) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۵﴾ |
|
|
در آن دو [باغ] دو چشمه همواره جوشان است (۶۶) |
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿۶۶﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۶۷) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۷﴾ |
|
|
در آن دو ميوه و خرما و انار است (۶۸) |
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿۶۸﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۶۹) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۶۹﴾ |
|
|
در آنجا [زنانى] نكوخوى و نكورويند (۷۰) |
فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿۷۰﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۷۱) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۱﴾ |
|
|
حورانى پردهنشين در [دل] خيمهها (۷۲) |
حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ ﴿۷۲﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۷۳) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۳﴾ |
|
|
دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است (۷۴) |
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿۷۴﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۷۵) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۵﴾ |
|
|
بر بالش سبز و فرش نيكو تكيه زدهاند (۷۶) |
مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ ﴿۷۶﴾ |
|
|
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد (۷۷) |
فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿۷۷﴾ |
|
|
خجسته باد نام پروردگار شكوهمند و بزرگوارت (۷۸) |
تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ ﴿۷۸﴾ |
به به خیلی خوبه احسنت… صداتون خوب بود بهتر هم شده، این دفعه بیشتر خرج کردید رها کردید صداتونو…من هم به تازگی سوره نبأ رو حفظ کردم، خیلی آسون و دلنشینه، واقعا لذتبخشه، من برنامه ریزی کردم نهایتش تا قبل پنجاه سالگی حافظ و قاری قرآن بشم، آخه خیلی از برکاتش شنیدم خدا به حافظ های قرآن عنایت ویژه ای داره… تو برنامه اسراء شبکه قرآن خیلی تأکید میشه به این ضبط صدا، باید منم دست بکار شم ضبط کنم…دعا کنید ما هم به آرزوهامون (بخونید هدف هامون) برسیم ان شاء الله…