امید من، رمز موفقیت دنیا و آخرت، دو کلمه است: صبر و شکر! همین و بس!
شکر در هر حال و گلایه نکردن از هر نوع خواست خداوند، نشانه ایمان محکم توست و صبر، لازمهی به بار نشستن ایمان.
امید من،
خداوند از هیچ چیز به اندازه ناشکری بیزار نیست و بر هیچ کس به اندازه ناشکر خشم نمیآورد و هماو هیچ کس را به اندازه شکرکنندهی در همه حالات، بالا نمیبرد.
پس هر لحظه و در هر حال، فقط و فقط شکرگذار خالق باش (و فراموش نکن که مهمترین مصداق شکرگذاری، عمل صالح است) و صبور باش تا نتیجه شکرت را ببینی… (إن شاء الله)
وَالْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
سوگند به عصر، كه انسان در زیانكارى و سرمایه عمرش رو به تباهى است؛ مگر كسانى كه به خدا و پیامبران و روز قیامت ایمان آورده و كارهاى شایسته انجام داده و یكدیگر را به پیروى از حق سفارش كرده و به شكیبایى در اطاعت از خدا و دورى جستن از گناهان و تحمّل ناگوارى ها توصیه نموده اند.
_____
عصر ۱۵ اردیبهشت ۹۵
به نظر من راضی بودن به رضای خدا میشه چکیده این دو کلمه، و چقدر شیرینه زمانی که فقط رضات، رضای خدا باشه و بس!
کلمه ای که در این دو کلمه خلاصه میشه، رضای خداست، که هم صبر میاره و هم شکر 😉