امید من! خدا اگر بخواهد با تو سخن بگوید، از طریق همه آدمهایی که از کنار تو عبور میکنند، سخن خواهد گفت…
(در حال گوش دادن یک سخنرانی از استاد پناهیان هستم [و همزمان، کار روی نسخه ۳ از تستا]. این جمله را از زبان ایشان شنیدم و حیفم آمد که اینجا درج نکنم)
امید من!
آن روز که درآمد روزانهام ٢٠ تومان بود، همه چیز جای خود بود… آن روز که خواستم و درآمدم ٣٠ تومان شد، اذان ظهر را میگفتند و من در حال تدریس در کلاس بودم. پس به نماز جماعت ظهر نرسیدم.
درآمدم ۴٠ تومان شد، نماز جماعت عصر هم تمام شده بود.
۵٠ تومان شد… به نماز جماعت مغرب و عشا نرسیدم.
۶٠ تومان شد… از زور خستگی نماز صبحم قضا شد!!
امید من! انتخاب کن: پول بهتر است یا نعمت؟
امید من!
هر گاه تصور کردی کارهای بسیار بر سرت ریخته و ذهنت مشوش است، کاغذی بردار و بر روی آن کارهایت را بنویس.
تمام که شد خواهی دید که آنطورها هم که فکر میکردی کارها زیاد و درهم و برهم نیست. خیالت آسوده خواهد شد و حالا راحت به انجام تک تک آنها خواهی پرداخت…
امید من!
هر گاه خسته بودی، فکر نکن، تصمیم مگیر و حتی صحبت مکن… فقط بخواب، حتی برای چند دقیقه و بعد که برخواستی، هر کار که خواستی کن…
امید من!
انسان چیزی را یاد نمیگیرد مگر اینکه نیاز داشته باشد که یاد بگیرد.
پس اگر خواستی که چیزی را یاد بگیری، ابتدا نیاز آن را در خود ایجاد کن…
دیدگاههای تازه