اميد من!
با خود قرار بگذار كه در هر روز كه از تو (به خاطر نعماتى كه خدا به تو داده است) تعريف مى كند، آن روز يك نافله به نافله هايى كه طبق معمول مى خوانى اضافه كنى…
مى دانى با اين كار، با يك تير چند نشان را زده اى؟
یادداشتهای حمید رضا نیرومند
اميد من!
با خود قرار بگذار كه در هر روز كه از تو (به خاطر نعماتى كه خدا به تو داده است) تعريف مى كند، آن روز يك نافله به نافله هايى كه طبق معمول مى خوانى اضافه كنى…
مى دانى با اين كار، با يك تير چند نشان را زده اى؟
قرار خوبیه ، به شرطی که تعریف واقعا تعریف باشه … نه برای دوشیدن خلق الله
عکس این قضیه هم صادقه. یعنی وقتی یک گناه میکنی روز به روز به گناهات اضافه میشه. چون یه نیروی لذت بخشی تو رو جذب میکنه به سمت گناه بعدی و هر بار برات راحت تر میشه تا جایی که دیگه تو این راه ثواب کردن واست لذتی نداره و فقط لذت های گناه کردنو می بینی. شاید اولش هم گناه کنیم هم نماز بخونیم ولی معلومه که نمازهامون نماز واقعی نیست وگرنه طبق آیه ی قرآن ما رو باید از گناه بازداره. پس باید مواظب باشیم که مرزها شکسته نشه. شاید به همین دلیل روی اینکه « هیچ گناه گناهی رو سبک نشمارید » زیاد تأکید شده.
بنده هر دو مورد رو تجربه کردم.