پـیــرو ; Follower

۷ پاسخ به “آیا خداوند انسان‌ها را عذاب خواهد کرد؟”

1. سعیده خلج کامرانی گقت:
   چهارشنبه ۷ بهمن ۱۳۸۸ در ۱۲:۱۹ ب.ظ

   متن خیلی خوب و آموزنده ای بود.

2. ریحانه لطیفی گقت:
   پنجشنبه ۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۱۰:۰۱ ق.ظ

   با سلام و خسته نباشید خدمت استاد عزیز.
   متن خیلی خوبی بود اما اگر کسی هم بخواهد آنرا رد کند و قبول نداشته باشد مهم نیست، مهم این است که شما واقعاً استاد دلسوزی هستید و همین که دانشجو را در هر شرایطی که قرار دارد درک می کنید و برایش ارزش قائلید، نشان دهنده ی این است که واقعاً استاد هستید.امیدوارم روزی برسد که همه ی استادان بدانند که چه کار می کنند و در چه جایگاهی کار می کنند. شاگرد شما: لطیفی

3. محمد .. گقت:
   پنجشنبه ۸ بهمن ۱۳۸۸ در ۳:۲۴ ب.ظ

   به نام خداوند بلند مرتبه وبزرگ

   معبودا ما را لحظه ای به حال خودمان رها مگزار

   متن آموزنده و تاثیر گزاری بود
   براستی که خداوند رحمان و رحیم است. حال ما که فقط بنده ای بیش نیستیم.

   میگن یه سری از چیزا رو نباید گفت ولی حالا که کسی من رو نمیشناسه بس میگم
   میگم/.
   اتفاقی که برام افتاده رو میگم/من از بچگی دوست دار اهل بیت بودم .تو بچگی هم خیلی چیزا دیدم که از ذهنم پاک نمیشه .قربون خدا برم که ما بندهاش رو هیچ وقت رها نمیکه
   سال گذشته بود با این همه ادعام خیلی از خدا دور شده بودم ولی یه راه امیدی داشتم
   منی که نماز شبم رو اگه یه شب نمیخوندم ……م. کارم به جای رسیده بود که یومه ها رو هم نمیخوندم.ای خدا چقدر تو خوب وبزرگواری.شب خوابیده بودم که احساس کردم وارد یک دنیای دیگری شدم چقدر سرد و تاریک بود حتی از تصور کردن آن مکان در روز روشن میترسم
   به یکباره احساس کردم نیرویی وحشتناک و فوق تصوری مرا به پایین میکشد همان طوری که به سمت پایین می افتادم اعمالم از جلوی چشمانم عبور میکرد چقدر درد ناک بود .و هر چه دادو فریاد سر میدادم فایده ای نداشت و من به قعر جهنم فرو میرفتم .که یاد این افتادم که اهل بیت میتوانند ما را شفاعت کنند .نام مبارک امیر المئمنین علی (علیه السلام)را صدا زدم .
   من که لیاقت نداشتم امام علی را ببینم .دستی آمدو مرا از قعر جهنم بیرون کشید . ومن از خواب پریدم
   انگار که از آن دنیا برگشته ام./جای دستی را بر کمر خود احساس میکردم و آن جای دستان مبارک علی(علیه السلام) بود که شفاعت مرا پیش خدا کرده بود .و مرا از آن تاریکی و عذاب بیرون کشیده بود

   خدای من این بزرگواران چه مقام والایی پیش تو دارند .ولی براستی که ما شکر گزار نیستیم.

   یاد یه ذکری افتادم که به صورت شعره و خیلی ها با تکرار این ذکر به خیلی چیزا رسیدن
   شما میخواهید اطمینان پیدا کنید میتوانید امتحان کنید. و اون ذکر اینه

   من بی تو دمی قرار نتوانم کرد احسان تو را شمار نتوانم کرد
   گر بر تن من زبان شود هر مویی شکر تو یک از هزار نتوانم کرد

   فقط خدای نخواسته یه موقع فکر نکنید من خواستم از خودم تعریف کرده باشم.فقط میخوام بگم اون بالا هم خدایی داره ما رو میبینه و ما رو درک میکنه حتی نزدیکتر از خودمون به خودمونه. چطور از خودمون هم به خودمون نزدیکتره.یه از قرآن رو میگم.

   (۲۳)
   ای اهل ایمان چون خدا ورسول شما را به ایمان دعوت کننداجابت کنید تا به حیات ابدی رسیدو بدانید که خدا در میان شخص وقلب او حایل است و(همه)به سوی او محشور خواهید شد(۲۴)سوره مبارکه الانفال .با تشکر از شما

4. خانم قاسمی گقت:
   دوشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ در ۳:۳۷ ب.ظ

   سلام
   من به گفته های شما ایمان دارم زیرا به دعای کمیل و معنی و مفهوم آن و حسی را که با خواندن آن دچارش می شویم ایمان دارم.

   شما واقعا استاد نمونه و باگذشتی هستید درهمه حال فقط به فکر بالابردن سطح علم دانشجویان خود هستید و نمره ای که دانشجو می گیرد برایتان مهم نیست امیدوارم که ما هم درس گذشت و معرفت و بردباری را از شما بیاموزیم.

   فقط اولین و آخرین آرزوی من از خداوند این است که سایه استادانی همانند شما را تا سالیان سال از سر دانشجویان خوبی مثل ما کم نکند اگر در طی سال از ما بدی و خوبی دیدید حلال کنید.

5. اسیرهوی روسیاه روسیاه غلام حضرت مهدی عرب گقت:
   جمعه ۳۰ بهمن ۱۳۸۸ در ۳:۵۴ ق.ظ

   بنام ودود بی همتاییکه همه هرچه هستند از آن کمترند که با هستیش نام هستی برند.
   بعدد نام همای رحمت شهید راه عدالت مولا علی ابن ابیطالب -که بر این پسر و پدر مظلوم سلامهای بی پایان الهی- بعدد نام مبارکش ۱۱۰سلام و آرزوی سلامتی دین و دنیات

   انصافا لذتبخش و وجدآفرین بود متن زیبات و توجهت به این ظرائف و دقائق و صد البته همینکه موضوع سخن شد “خدا” دلنشینی کلام برای محبین حضرتش قهرا دو چندان میشود

   و اما آنچه به ذهن قاصر من می رسد در باب عذاب الهی اینست که گویا اگر عذابمان نفرماید خود عذابیست بزرگتر
   یعنی اگر او “دائم الفضل” است که هست اگر او همانطور که در دعای پر صفای کمیل آمده که “اللهم مولای کم من قبیح سترته …” یعنی چه بسیار زشتیهامان را که پوشانده چه بسیار بلاها را که دور نموده و چه بسیار گناهانی که حفظمان فرموده و چه بسیار ناملایمات که دفع ساخته و چه بسیار کارهای نیک که با وجود عدم اهلیت ما به ما توفیقش را عطا فرموده، همو که نعمتهایش را نتوان شمار کرد و در نتیجه شکرش را نتوان ادا نمود که سخن در این بحث پایانی ندارد که چه خوش گفت ” کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست … که تر کنم سر انگشت و صفحه بشمارم”
   حال سوال اینجاست ما که در سپاسگذاری الطاف بی پایانش چنان بوده ایم که شکوه “و قلیل من عبادی الشکور” در جای جای قرآن به چشم می آید چه عذری میتوانیم بر گناهانمان آوریم ما که با نعمت خدا به خدا دهان کجی کرده ایم و میکنیم آیا همینها باعث جان دادن از شرم نمی شود باعث جزقاله شدن در این آتش سوزان شرم و انفعال نمیگردد؟
   حالاشماحسابش را بکن که در این واویلای شرمندگی خدا هم بخواهد از ما بگذرد و چشم پوشی فرماید و به قول شماعذاب نفرماید “آیا و باز آیا در آن زمان چه حالتی به ما بخشیده شده ها دست میدهد؟؟؟” آیا انصافا من دارم اغراق میکنم و پیازداغشو زیاد میکنم یا که اینها واقعیتهای تلخیست که تفکر در آنها آزارمان میدهد و بقول معروف اوقاتمان را تلخ میکند و تکرار این تفکرها ما را به جبران گذشته ها سوق میدهد و شاید یکی از همان تفکراتی باشد که برتر از ۷۰ سال عبادتست و شیطان که شاید بهتر از ما اثر اینگونه تفکرها را میداند بسی میکوشد که با کلمه زشت “ولش کن” ما را از این مهم غافل کند

   و لابد توجه داری آقا حمید گل که همین وعید بعذاب خود لطفیست بر ما. چرا که به کمک ما می آید در زمان ترک گناهان و آلوده نشدنمان به پستیها
   که این شعر که متاسفانه دست و پا شکسته بلدم این را بیان کرده:
   در آتشم بیفکن و حرف از گنه مزن … زیرا که دوزخ هم به گرمی آتش انفعال نیست
   و اگربتوانیم از این شرمندگی بس دشوار بگذریم صد البته که به قول معروف: “با کریمان کارها دشوار نیست” و…و..و.
   اگه سرتو درد آوردم ببخش.
   راستی اگه این شعر را درستشو پیدا کردی بفرس برام
   باتشکر
   و حتما حتما التماس دعا

6. محمد حسین ج گقت:
   دوشنبه ۷ تیر ۱۳۸۹ در ۹:۱۶ ق.ظ

   با سلام خدمت استاد عزیز
   در دلسوز بودن شما شکی نیست
   البته همین صفت شما را از دیگر استاد ها متمایز کرده است
   شاید نام خیلی از استاد ها که از ترم ۱ تا به قبل برای من تدریس داشتند دا از یاد برده باشم اما یاد شما در خاطرم جاودان خواهد ماند

7. سیدی گقت:
   چهارشنبه ۹ تیر ۱۳۸۹ در ۱۱:۱۴ ق.ظ

   سلام
   شما هم مثل بنده زمان نمره دادن احساسات جالب و مذهبی خوبی دارید که با قدرت بیان فوق العاده ای آن را بیان داشتید. همیشه موفق و موید باشید. به دنبال الهی نامه می گشتم که با شما آشنا شدم متن های خوبی درج کرده اید. از بودن افرادی مانند شما بسیار خرسند شدم.
   باز هم برای پیشرفتهای روزافزونتان دعا می کنم.

دیدگاهتان را بیان کنید

نام

ایمیل (نمایش داده نمی شود)

وبگاه